Leven in het moment
Als je leeft in het moment, ben je een zeer gezegend en gelukkig mens. Verslaafd zijn behoort dan tot het verleden. Een verleden waarin je van het ene naar het andere genot leeft. Nou ben ik wel dankbaar dat ik verslaafd ben aan yoga, want dat is toch wel iets gezonder dan drank, drugs en sigaretten. Hoe ik erachter kwam dat ik verslaafd was aan yoga? Toen ik in 2004 een yoga-opleiding deed, werd er van ons als toekomstige yogaleraren verwacht dat we elke morgen heel vroeg opstonden om een complete primary serie van de Ashtanga Yoga te beoefenen . Wat ik om me heen hoorde, was gezucht en geklaag over wat een zware opgave dat zou zijn . Ik was verbaasd en dacht: waar maakt iedereen zich zo druk om? Het voorgaande jaar was dat namelijk al mijn dagelijkse routine geweest. Wekker om half zes, douchen en mijn yogamat op tot half acht. Totdat ik er na een burn-out achter kwam dat ik het misschien wel een beetje had overdreven. Ik was immers geen man zonder verplichtingen uit warm India, maar een vrouw, echtgenote, moeder, opruimster & schoonmaakster, hondenuitlaatservice, boodschappenservice, styliste, boekhoudster, was- en strijkvrouw, taxichauffeuse, kokkin in koud Nederland. Alsjeblieft, mocht je ooit aan een vrouw, die geen betaalde baan buitenshuis heeft, gevraagd hebben: ‘Werk jij niet ?’, weet dan – als ze je inmiddels niet al een keiharde klap verkocht heeft – dat je dat nooit meer moet doen.

Ik ben even afgeweken en voel iets geïrriteerds stromen, maar nu dan snel weer terug naar de yogaverslaving. Voor mij was het niet moeilijk om de discipline te hebben om ’s ochtends vroeg mijn yoga-practice te doen. Juist om het een keer niet te doen was wél moeilijk. Nou ja, alleen op zaterdag dan niet en met volle maan en nieuwe maan, want dat stond in alle boeken die ik las over de Ashtanga Practice.

Verslaafd
Verslaafd aan yoga? Ja, als ik de uitleg op Wikipedia lees, komt me dat bekend voor. Verslaving is een toestand waarin een persoon fysiek en/of mentaal van een gewoonte of stof afhankelijk is, zodanig dat hij/zij deze gewoonte of stof niet, of heel moeilijk los kan laten. Het gedrag van de persoon is voornamelijk gericht op het verkrijgen en innemen van het middel, of het handelen naar de gewoonte, ten koste van de meeste andere activiteiten. Als het lichaam deze stof of gewoonte dan moet loslaten, kunnen er ernstige ontwenningsverschijnselen optreden bij deze person

‘Nee, ik ga niet mee naar dat feestje, want ik wil vroeg naar bed omdat ik morgenochtend fit op mijn mat wil staan.’ ‘Nee, ik drink geen alcohol, want dat vertroebelt mijn ziel.’ ‘Nee, ik eet geen dieren, want hoe kan ik nou mijn zusters en broeders opeten?’ ‘Nee hoor, het lijkt misschien of ik stil ben, maar ik praat met God en de engelen.’ ‘Nee, even geen seks voor mij, ik beoefen Bramacharya wat “beheersing van de seksuele energie” betekent.’

‘Wie heeft mijn bakje frambozen leeggegeten? Aaaaah, jullie weten toch dat het belangrijk voor mij is om mijn dagelijkse hoeveelheid binnen te krijgen?’ roep ik verschrikt naar mijn kinderen. Dat was in mijn fase van geen dieren eten – ik ben hier trouwens later op teruggekomen, nadat ik met een bloedtransfusie in het ziekenhuis lag en de doktor mij vertelde dat ik het eind van het jaar niet zou halen als ik mijn eetpatroon niet zou aanpassen. Hij zei: ‘Jouw broeders en zusters de dieren vinden het fijn als ze jou kunnen helpen om je bloedniveau weer in balans te krijgen.’

Maar in de zeven jaar dat ik mijn broeders en zusters niet gegeten heb, is de frambozenverslaving begonnnen. Marco, de groentejuwelier in Laren weet hier alles van. Drie bakjes per dag waren mijn dagelijkse behoefte. Als ik tegenwoordig in Nederland ben en de groentejuwelier inloop, krijg ik van Marco in stilte drie bakjes verslavende roze-rode heerlijkheden in mijn tas gestopt.

Ik voel mij een zeer gezegend en gelukkig mens.